Η συνέντευξη του Δεγαμινιώτη στο enfo.gr και την Μαρία Σκαρλάτου.

Γράφει η Μαρία Σκαρλάτου.

Εικοσιένα διηγήματα σε αποχρώσεις του γκρίζου ξορκίζουν το σήμερα και κλείνουν περιπαιχτικά το μάτι στο χθες. Ο Δημήτρης Δεγαμινιώτης γράφει σε γλώσσα καθημερινή για να αποδώσει την πραγματικότητα στο απέναντι μπαλκόνι,
στα όνειρα σου, στο δρόμο για την ξενιτιά… Σε καλεί να κλείσεις τα μάτια και να αφήσεις το θρόισμα των δέντρων να σκεπάσει τις λέξεις… Σε καλεί να ζήσεις τα κείμενά του παρά να τα διαβάσεις.

Mε αφορμή το πρώτο του e-book με τον τίτλο «Απογιούρα», ο Δημήτρης Δεγαμινιώτης, μέλος του enfo.gr, απαντάει στις ερωτήσεις μιας αναγνώστριάς του.

degaminiotis

Απογιούρα σημαίνει τόπος σκιερός, γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο για το βιβλίο σας;

Δεν το επέλεξα εγώ, ήταν επιλογή του ανθρώπου που επιμελήθηκε το βιβλίο. Δεν την ήξερα τη λέξη, μου την εξήγησε, μου άρεσε, το βάλαμε!

Αναφέρετε πως ο Δημήτρης Δεγαμινιώτης είναι ο άλλος σας εαυτός που βγαίνει μέσα από τη συγγραφή, για τη συγγραφή. Αυτό σημαίνει ότι όσα γράφετε, η αναφορά σας σε άτομα, έρωτες, στιγμές είναι μυθοπλασίες;

Είναι φανταστικές ιστορίες που βασίζονται σε αληθινά γεγονότα.

Έχετε επιλέξει εικοσιένα διηγήματα να πλαισιώνουν το «Απογιούρα». Πως έγινε η επιλογή αυτών;

Εκείνη την εποχή είχα γράψει περίπου στα 40 κείμενα, δεν μπορούσα να διαλέξω ποια θα μπουν, είμαι τρομερά αναποφάσιστος, με τον Λάμπρο [ο οποίος επιμελήθηκε το βιβλίο] είχαμε συνεργαστεί ξανά με ένα διήγημα μου το «Made in latin America» στην συλλογή «33», τον άφησα να διαλέξει, με βρήκε σύμφωνο, προχωρήσαμε.

Ποια η διαδρομή της εξέλιξης του τρόπου γραφής σας; Στο μεγαλύτερο ποσοστό των κειμένων σας χρησιμοποιείτε έναν «ωμό» τρόπο γραφής, το κάνετε επειδή καταλήξατε στο ότι εξυπηρετεί καλύτερα τον σκοπό σας; Επιθυμείτε να σοκάρετε τους αναγνώστες σας με αυτόν τον τρόπο;

Αν επιθυμώ να σοκάρω; Η πραγματικότητα είναι εκείνη που σοκάρει, οι λέξεις πολλές φορές πρέπει να αποδίδουν τις εικόνες αυτούσιες χωρίς μπιχλιμπίδια, έτσι τουλάχιστον είναι οι δικές μου εικόνες. Ωμές, σκοτεινές, πολλές φορές βρώμικες, σαν ένα κρύο δωμάτιο λίγο πριν το χάραμα, άδειο και σκοτεινό… και κάπου στο βάθος ένα τρανζιστοράκι να παίζει μελωδίες, μελωδίες που για να τις ακούσεις θα πρέπει να κρατήσεις την αναπνοή σου.

Αν υπάρχει εξέλιξη στον τρόπο γραφής μου, ναι υπάρχει. Τα κείμενα μου τα χωρίζω σε δυο διαφορετικές περιόδους, υπήρχε ένα κενό ανάμεσα τους γύρω στα 3 χρόνια, η πρώτη περίοδος έχει στοιχεία που πια δεν μου τα εμφανίζει ο Δεγαμινιώτης όταν «έρχεται» αλλά ας αφήσω τους αναγνώστες να βρουν τις διαφορές.

Πως δημιουργήθηκε αυτός ο «άλλος» που ακούει στο όνομα Δημήτρης Δεγαμινιώτης; Πως έγινε το βάπτισμα; Ποια η αφορμή και ποια η εξέλιξη του χαρακτήρα του;

Δημιουργήθηκε από την ανάγκη να μπορώ να γράφω τις ιστορίες μου αφιλτράριστα, στην πορεία συνειδητοποίησα πως προϋπήρχε μέσα μου. Ο χαρακτήρας δεν δημιουργήθηκε, ήμουν εγώ με άλλο όνομα.

Η γραφή είναι ανάγκη έκφρασης. Φαντάζομαι υπάρχουν στιγμές που γράφετε ως εσείς και στιγμές που επιλέγετε να γράφετε ως Δ. Δεγαμινιώτης. Ποια θέματα πραγματεύεστε ως Δ. Δεγαμινιώτης και γιατί;

Θα σου πω μόνο για τι θέματα δεν μου αρέσει να γράφω. Δεν μου αρέσει ο λόγος μου να είναι πολιτικός… Πες μου εσύ τι θέματα πραγματεύεται ο Δεγαμινιώτης.

Ο Δ. Δεγαμινιώτης σε μένα μιλά για έρωτα, καθημερινούς κοινούς προβληματισμούς και ανησυχίες, απωθημένα, πάθη και σκοτεινές σκέψεις – τον κάθε αναγνώστη όμως τον αγγίζετε διαφορετικά.

Αυτός ο «γερασμένος αλκοολικός», θα εξελίσσεται και θα μεγαλώνει όπως εσείς; Σε τι βαθμό είναι ο Δ. Δεγαμινιώτης καθρέφτης του εαυτού σας;

Κοιτάζοντας στον καθρέπτη εγώ μπορώ να τον δω, ευτυχώς όχι οι γύρω μου. Αν μεγαλώνει και αυτός μαζί μου; Νομίζω πως ναι, κάποια στιγμή ίσως μου ζητήσει να τον πω με το πραγματικό του όνομα, θα δείξει.

Είστε γενικά μυστικοπαθής; Χρησιμοποιείτε ψευδώνυμο σε όλα;

Ναι, πρέπει να κρατούμε πράματα για εμάς δεν νομίζεις;

Τι θα είχε να πει ο Δ. Δεγαμινιώτης για το δημιουργό του;

Ότι είναι πολύ τυχερός που με έχει.

Πως πάει το βιβλίο σας; Έχει την απήχηση που περιμένατε;

Ξέρω πως το έχουν «μοιραστεί» αρκετοί, ακόμα και κανένας να μην το είχε διαβάσει πίστεψε με δεν θα με ενδιέφερε. Για μένα η γραφή είναι μια προσωπική ανάγκη. Γράφω από ανάγκη να ημερέψω την ψυχή μου, ναι καταλαβαίνω πως υπάρχουν γύρω μου άνθρωποι που ταυτίζονται με τον Δεγαμινιώτη, ναι μου αρέσει να έρχομαι σε επαφή με τους αναγνώστες μου, άλλωστε είναι μια ηθική επιβράβευση να σου μιλούν για το πως αισθάνονται όταν σε διαβάζουν αλλά πάντα για μένα όταν γράφω ένα κείμενο είναι οι ώρες που εγώ και εκείνος «βρισκόμαστε».

Τι θα θέλατε ως δημιουργός αυτού του βιβλίου να αποκομίσει ο κόσμος διαβάζοντάς το;

Θέλω να μου πουν οι αναγνώστες μου τι αποκόμισαν διαβάζοντας το.

Τι έχει να πει ο Δεγαμινιώτης για την ελληνική πραγματικότητα;

Αισθάνομαι περήφανος που γεννήθηκα σε τούτον τον τόπο, μεγάλωσα με ήλιο και χώματα στα γόνατα, με καλοκαίρια που μύριζαν καρπουζόφλουδες και γέλια, ήμουν παιδί και δεν ήξερα πως τα σύννεφα δεν φέρνουν μόνο βροχή αλλά κάποιες φορές φέρνουν και θλίψη. Για μένα η ελληνική πραγματικότητα είναι απλά μια μουντή Αυγουστιάτικη μέρα, σε λίγο θα βρέξει… Τι λες Μαρία; Θα κάμει αργότερα ξαστεριά;

%u0391%u03C0%u03BF%u03B3%u03B9%u03BF%u03CD%u03C1%u03B1%20ebook

Απογιούρα ebook

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε και να το κατεβάσετε εδώ.

Πηγή: Enfo.gr

Σχόλια:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s