Ένα βλέμμα καρφωμένο στο παρελθόν.

Φοβάμαι τα χρόνια που θα ‘ρθουν και δεν θα έχω τίποτα άλλο να τους δώσω.. Ίσως να κάμουμε μια συμφωνία να προσπεράσουν λίγο πιο γρήγορα.

Φοβάμαι πως τίποτα δεν έμεινε πια.. Ακόμα και τα τελευταία «θέλω» πέφτουν νωρίς για ύπνο.. Με αφήνουν άγρυπνο και μεθυσμένο να φαντάζομαι αγνές πριγκίπισσες που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά πουτάνες.

Γαμημένη βραδιά.. Και αυτή η μισή βότκα δεν πρόκειται να φτάσει..

Γιατί δεν είσαι ευτυχισμένος;

Τίποτα δεν πάει μπροστά αν αισθάνεσαι πως κάτι λείπει.. Πόσο μάλλον αν αυτό το κάτι το έχεις χάσει εδώ και πολύ καιρό. Περνάς στην απάθεια, στα βράδια που μυρίζουν αλκοόλ και γαμήσι.. Στα πρωινά που εύχεσαι να είχες την αγκαλιά της έστω για λίγο..

Φοβάμαι πως αν και τα χρόνια πέρασαν πάντα θα υπάρχει κάτι που με γυρνάει εκεί..

Είσαι το ξαφνικό σκοτείνιασμα στο βλέμμα την ώρα που γελώ.

Και αν και τα χρόνια πέρασαν πες μου γιατί ακόμα σε ψάχνω στα δύσκολα, λες και πιστεύω πως θα νιώσεις πως νιώθω και θα ‘ρθεις..

Και κάπως έτσι με παίρνει ο ύπνος, ύπνος ελαφρύς μπας και ακούσω την πόρτα χωρίς λόγο να χτυπά.. τι ηλίθιος.. αφού ξέρω περνάς καλά..

Δεν υπάρχει τίποτα απόψε.. απόψε αισθάνομαι άσχημος, μόνος, λυπημένος.. απόψε δεν θέλω κανέναν..

Τι είναι ο έρωτας.. ένα μάτσο σκόρπιες αναμνήσεις.. γέλια, χαρά, αρώματα, χέρια κρύα να προσπαθούν να σε χωρέσουν μέσα τους..

Απόψε μωρό μου τίποτα δεν είναι όμορφο γύρω μου.. τίποτα.. και ψάχνω μέσα στην ασκήμια τους κάτι να σε θυμίζει..

Απόψε μόνο την δική σου φωνή θα ήθελα να ακούσω.. και ας έχουν περάσει χρόνια, ΔΙΑΟΛΕ την θυμάμαι..

Απόψε έχω χώρο στο μυαλό μου μόνο για σένα.

Θέλω να έρθεις, μπορείς; Θέλω να έρθεις και να με αγκαλιάσεις δειλά.. θέλω να σε μυρίσω, μου έλειψε η μυρωδιά σου, μου έλειψες εσύ.

Θέλω για μια γαμημένη φορά να μην χρειάζεται να μιλήσω.. θέλω απλά να μου πεις πως και εγώ σου έλειψα.. και ύστερα να φύγεις.

Πριν αυτή η γαμημένη ρουτίνα λερώσει το παραμύθι μας.. μα θα μου πεις πιστεύεις σε παραμύθια; Ένας παραμυθάς είμαι μωρό μου, τίποτα άλλο.

Είναι και αυτά τα γαμημένα «θέλω» που πνίγηκαν μέσα στο εγώ γιατί φοβήθηκαν το εμείς.

Στέρεψαν οι λέξεις, χαμήλωσαν τα βλέμματα, μια απόσταση που δεν καλύπτεται πια με ένα «θα περάσει»..

3 thoughts on “Ένα βλέμμα καρφωμένο στο παρελθόν.

  1. Και αν και τα χρόνια πέρασαν πες μου γιατί ακόμα σε ψάχνω στα δύσκολα, λες και πιστεύω πως θα νιώσεις πως νιώθω και θα ‘ρθεις!!
    Γιατί να έχω αυτήν την ΕΛΠΊΔΑ!! ;;;

    Μου αρέσει!

Σχόλια:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s