Ένα τελευταίο τηλέφωνο.

Τίποτα περισσότερο από το τίποτα.

Είναι από τις νύχτες που σου φταίνε όλα, το γαμημένο το γατί που δεν τρώει, το ψυγείο που δεν μπορεί να φτιάξει δύο παγάκια (όχι μαλάκα δεν θέλει απόψυξη), η πουτάνα η ζωή που κάθεται σε στάση αναμονής..

Κάποιος θέλω να πει σε αυτήν που με περιμένει να γαμηθούμε για δεύτερη φορά πως θέλω να φύγει.. ακόμα και η εικόνα της έστω και σαν backround μου προκαλεί μεγαλύτερη θλίψη και τώρα τελευταία δεν είμαι καλά..

Βαρέθηκα τα πάντα να βασίζονται στα ψέματα, μικρά μεγάλα δεν έχει σημασία, με τρελαίνουν τα ψέματα..

Δεν ξέρω τι διάολο θέλω από την ζωή μου αλήθεια..

Είναι φορές που δυσκολεύομαι ακόμα και να πω μια καλησπέρα στον γνωστό.. Δεν μπορώ να υποκρίνομαι τις καλησπέρες.. Δεν μπορώ να υποκρίνομαι πως θέλω να μιλήσουμε, δεν μπορώ να κάνω ρε γαμημένε ό, τι σου έχουν μάθει να κάνεις επειδή πρέπει..

Βαρέθηκα τα πρέπει, βαρέθηκα και τα θέλω μου.. ηλίθια και αυτά, παιδικά.. Με πιάνουν από το χέρι σαν να με καλούν να πάμε να παίξουμε..

Ηλίθια θέλω μεγαλώσατε.. Βγάλατε άσπρα μαλλιά, κάματε κοιλιά, τα κοντά παντελονάκια έλιωσαν πάνω σας, μοιάζετε σαν….. ΔΙΑΟΛΕ μοιάζετε σαν ΕΜΕΝΑ..

Βαρέθηκα.. Κουράστηκα, ξενέρωσα όπως στο διάολο θες πες το..

Πόσες φορές ζούμε πραγματικά;

Ένα γαμημένο «Δεν ξέρω τι θέλω» και μια υπόσχεση που μου δώκες πως η ζωή είναι ωραία.. ναι μωρό μου.. υπέροχη..

Θα θελα να σηκώσω το γαμημένο το τηλέφωνο και να σε πάρω μόνο για να ακούσω την ηλίθια φωνή σου.. ανάθεμα και αν την θυμάμαι..

Όχι δεν θέλω να ξαναγυρίσεις.. Δεν ταιριάζαμε εμείς.. Παραμοιάζαμε και αυτό το είδος των σχέσεων έχει μια έντονη αρχή και ένα γρήγορο τέλος.

Τα ομώνυμα έλκονται μην ακούς τις μαλακίες για τα ετερώνυμα.. Στα ομώνυμα είναι το κούμπωμα..

Απλά αυτό το γαμημένο κούμπωμα όσο δυνατό και να μοιάζει δεν αντέχεται.. Είπαμε έντονη αρχή και γρήγορο τέλος..

Τις θυμάσαι αυτές τις σχέσεις γιατί δεν προλαβαίνεις να βαρεθείς.. Ένταση, καύλα, τρέλα, ανάγκη, η απουσία της να σε κάνει να θες γκρεμίσεις τοίχους για να την δεις.. το βλέμμα της, τα χείλη της, η γαμημένη φωνή της και τα ξερακιανά χέρια της που σε κρατούσαν τόσο σφιχτά.. γάμησέ με.. μαλακίες όλα..

Είπαμε ίδια με σένα.. μια πουτάνα και αυτή όπως και εσύ.. Δυο Θεριά που προσπαθούσαν να ….. να τι.. φφφφφφφφφφφφφφ γάμα το..

Θα θελα να σε έπαιρνα ένα τηλέφωνο και να μην μιλούσαμε.. να σε ακούω να ανασαίνεις χιλιόμετρα μακριά.. αποστάσεις καρδιάς μικρή μου.

Αποστάσεις καρδιάς.. αυτές είναι οι δύσκολες όχι οι χιλιομετρικές..

Θα θελα να σε έπαιρνα ένα τηλέφωνο για να σου πω πως θέλω να περνάς καλά.. και πως αν και τα χρόνια πέρασαν πάντα θα θυμάμαι εκείνα τα βράδια που σκοτώναμε τις ώρες λες και κάποιος μας τις είχε δώσει άπειρες.. Ανάθεμα και αν το ξέρα τότε να σε φιλούσα λίγες φορές παραπάνω..

Θα θελα να σε έπαιρνα ένα τηλέφωνο να σου πω πως την τελευταία φορά που σε είδα δεν κράτησα την στιγμή γιατί πίστευα πως θα τα ξαναπούμε..

Έφυγα βιαστικά για να προλάβω την ρουτίνα μου.. Ίσως εκείνο το «θα τα πούμε» να το αντάλλαζα με ένα τελευταίο φιλί, από εκείνα τα όμορφα που δίναμε όχι τα τελευταία τα συνηθισμένα..

Θα θελα να σου πω πως προσπάθησα, αλήθεια προσπάθησα, να δω πως είναι να είσαι ευτυχισμένος.. ξέρεις ίσως και να με άφησε λίγο το Θεριό μου επίτηδες να το δω για να μου δώσει ένα μάθημα..

Και το «Φως» ψυχή μου πόσο εύκολα διαλύει αλήθεια το σκοτάδι..

Θα θελα να σου πω πως κάποιες γαμημένες βραδιές σαν και τούτη σε σκέφτομαι και ας ξέρω πως αυτό δεν έχει πια κανένα νόημα.

Το ουίσκι τελειώνει και μια φωνή πίσω μου γκρινιάζει πως την έχω αφήσει τόση ώρα μόνη.. διάολε.. μεγαλώνω και εγώ.. συμβιβάζομαι..

Μακάρι να ξέραμε πότε θα ήταν η τελευταία μας φορά.. ίσως την περνούσαμε λιγάκι πιο όμορφα.. ίσως το «θα τα πούμε» γινόταν «μείνε λίγο ακόμα».

3 thoughts on “Ένα τελευταίο τηλέφωνο.

  1. Η ρουτίνα ροκανίζει τα πάντα,τις ψυχές,τις σκέψεις,τα αισθήματα…… Σου αφαιρεί ακόμα και την διαίσθηση να καταλάβεις ότι έρχεται η τελευταία στιγμή…..

    Μου αρέσει!

  2. Ακριβώς η ρουτίνα αυτή η γαμημένη ρουτίνα τι κακό, μας κάνει ξένους κι ας κοιμόμαστε στο ίδιο κρεββάτι. Ψάχνεις απεγνωσμένα να δεις τον άνθρωπο που αγάπησες αλλά πολύ δύσκολο σ΄ενοχλούν όλα, τίποτα δεν είναι το ίδιο.

    Μου αρέσει!

  3. Οι λέξεις που μόλις διάβασα, με πηγαίνουν χρόνια πίσω σε στιγμές που με σημάδευσαν για πάντα κι άφησαν ανοιχτές πληγές. Σύμπτωση ίσως αλλά ζω βαθιά και απόλυτα κάθε σειρά που διαβάζω. Σα να αναφερεσαι στο παρελθόν μου. Ξαφνικά απο το πουθενά οι αναμνήσεις δε με αφήνουν να ησυχάσω…

    Μου αρέσει!

Σχόλια:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s