Μια συνηθισμένη Τετάρτη βράδυ.

Αλίμονο στις νύχτες που περάσατε χώρια.. Και οι δυο χαρούμενοι σε άλλες αγκαλιές.

Ένα μυαλό κουρασμένο από τα πολλά, μια ζωή πεταμένη στην ρουτίνα και εσύ ψάχνεις σε εμένα το άλλο σου μισό..

Είναι η ζωή σκληρή, πολλές φορές απροετοίμαστος προσπαθείς να λύσεις τα πιο δύσκολα προβλήματα..

Ανάβεις τσιγάρο, εκείνη σε κοιτάζει με αμηχανία, αναρωτιέται αν είναι ακόμα ένα γαμήσι της μιας βραδιάς, προσπαθώ να είμαι ήρεμος, βάζω ένα ουίσκι και σηκώνω τα μαξιλάρια πίσω από την πλάτη..

«Όλα καλά;»

«Ναι, απλά νύσταξα λίγο»

«Θέλεις να φύγω;»

«Κάτσε λίγο ακόμα..»

Στο επόμενο δεκάλεπτο αφού θα ανταλλάξουμε μια αμήχανη αγκαλιά θα χαιρετηθούμε και κείνη θα φύγει με αυτό το χαμόγελο της πρώτης γνωριμίας..

Γνωρίζει καλά πως δεν είναι τίποτα άλλο από ένα φθηνό γαμήσι μια ξενέρωτης Τετάρτης..

Είναι μια δανεική αγκαλιά για να κρύψω λίγο μέσα της, τις ανασφάλειες μου.. και Διάολε! Έχω πολλές από δαύτες..

Ένα τελευταίο τσιγάρο στο μπαλκόνι, χαζολόγημα στα μέιλ σας, πολλά από αυτά με κάνουν να σηκώνω την μύτη μου ψηλότερα, τρομάρα μου, και να αισθάνομαι λίγο πιο όμορφος από ότι είμαι..

Είναι όμορφη η Αθήνα άδεια..

Άδεια η Αθήνα, άδειος και εγώ..

Από όλους και όλα..

Την κοιτούσα να ψάχνει άβολα μια θέση δίπλα μου στο κρεβάτι.. να μην ξέρει αν πρέπει να με αγκαλιάσει ή να το παίξει άνετη, αν πρέπει να συμπεριφερθεί σαν άλλη μια καβάτζα ή μια wannabe γνωριμία, την κοιτούσα με ένα βλέμμα κενό..

Σκεφτόμουν αν έχω κλείσει τον θερμοσίφωνα και αν η Μαρισούλα είχε νερό να πιει.. Αν πλήρωσα την ΔΕΗ ή αύριο θα κλέβω και ρεύμα από τον γείτονα..

Σκεφτόμουν πως έχει ζέστη σήμερα και η μπίρα μου έγινε ένα κατουρλιό..

Σκεφτόμουν αν θα βρει ταξί να φύγει ή να της καλέσω, σκεφτόμουν ότι θέλω να μείνω μόνος και ότι τώρα τελευταία ο πούτσος μου δεν είναι τόσο σκληρός όπως κάποτε..

Φευγαλέα κοιτάχθηκα στον καθρέπτη χαϊδεύοντας βασιλικά τα γένια μου..

«Ψωνάρα!», μου φώναξε προσπαθώντας να σπάσει ακόμα τον πάγο..

Καμιά φορά ξέρεις δεν φθάνει ούτε ένα γαμήσι για να φέρει δυο ανθρώπους πιο κοντά..

Ίσως για αυτό δεν είχα ποτέ μου τόσο πρόβλημα με τις πουτάνες τις κανονικές.. Όσο με εκείνες που ήταν πουτάνες στην ψυχή, όπως λέει και το λαϊκό άσμα..

«Έχω βγάλει άσπρες τρίχες μέχρι και στα γένια» σκέφτηκα ενώ την σοβαρή μου σκέψη διέκοψε ένα

«Έλα εδώ! Έλα σε εμένα!»

ΔΙΑΟΛΕ!

Είναι η στιγμή που θα αντάλλαζα την πως στο διάολο την λένε δεν θυμάμαι πες Μαρία με ένα δροσερό παγωτό από το 24ωρο περίπτερο λίγα μέτρα πιο χάμω..

«Μαρισούλα, πουρ πουρ πουρ Μαρισούλα!»

«Τι θέλεις το γατί; Έλα κοντά μου, σε λίγο θα φύγω, όλοι οι άντρες έτσι κάνετε, μόλις

τελειώσετε μετά…..»

Δεν θυμάμαι τι μου έλεγε παρακάτω, η αλήθεια είναι πως το μόνο που σκεφτόμουν είναι το κωλόγατο.. Είχε δυο μέρες να φανεί και μια χρονιά την είχαν βρει δύο λιμενικοί στο λιμάνι της Τήνου..

«Τι έκανες μωρή στην Τήνο, Τάμα;» της φώναζα ενώ εκείνη μου κωλοτριβόταν ξέροντας πως είχε κάνει μαλακία..

«Ήρθε η ώρα να φύγω!»

«Θέλεις να σου καλέσω ταξί;»

«Όχι θα βρω, λοιπόν χάρηκα πολύ!»

Όταν είναι να φύγουν αισθάνομαι μια χαρά που μου βγαίνει στο ότι θέλω να τις φιλήσω.. απέχω μόνο λίγα λεπτά από το κρεβάτι μου και με το ζόρι θα κάνω ένα γρήγορο ντουζ..

Την Μαρία δεν θα την ξαναδώ, με αντιπάθησε..

Την περισσότερη ώρα πάλευε την στύση μου με ένα μέτριο τσιμπούκι.. Ήθελα να της πω ότι μου τον έχουν πάρει πάρα πολλές και να της δώσω κατευθυντήριες γραμμές, να μοιραστώ μαζί της τα τόσα χρόνια εμπειρίας μου, αλλά μετά σκέφτηκα και λέω γάμησε το.. Ας κάτσει να την μάθει κάποιος άλλος.. Όρεξη έχει, εγώ δεν έχω χρόνο..

Μερικές γυναίκες τις λυπάμαι.. Αν ήμουν στην θέση τους και το γαμήσι μας ήταν μια ταινία σε σινεμά θα ζητούσα τα λεφτά μου πίσω.. Δεν ξέρω τι διάολο περιμένουν από ανθρώπους που δεν έχουν να δώσουν πια, που τα έχουν κάνει όλα και το μόνο πράμα που θα τους έφτιαχνε θα ήταν η Μαρία να είχε φέρει και τις 2 καλύτερες της φίλες…

Αρχίδια!

Τώρα που το σκέφτομαι όσες φορές έχω πάει με δυο γυναίκες την περισσότερη ώρα την περνούσα να τις κοιτάζω και να δίνω οδηγίες.. Κουραστικό πράμα ομολογουμένως..

Λίγο πριν το τσιγάρο τελειώσει η Μαρισούλα με ένα σάλτο από το πουθενά βρέθηκε στην αγκαλιά μου.. Απέναντι η γειτόνισσα λείπει εδώ και μια βδομάδα και ο κυρ-Νίκος πέθανε τον Μάιο..

«Όμορφη νύχτα πουτάνα Μαρισούλα..»

«Νιαρρρρ»

Η Μαρισούλα μου κωλοτρίφτηκε δυο φορές και πήγε στο κουπάκι με το νερό..

Καμιά φορά της πετώ και δυο στάλες ουίσκι μέσα μαζί με δυο παγάκια.. Κείνες τις φορές το πίνει μονοκοπανιά το κουπάκι..

«Μαρισούλα νομίζω πως εμείς οι δυο μοιάζουμε»

Ένα μήνυμα στο κινητό διακόπτει την τρυφερή στιγμή που έχω με το μεθυσμένο γατί μου..

«Έφτασα, πέρασα υπέροχα! Φιλιά».

Έσβησα το τσιγάρο, ήπια μονοκοπανιά το υπόλοιπο ουίσκι και έκλεισα το κινητό.

Η Μαρισούλα με ένα δεύτερο μεγαλύτερο σάλτο ανέβηκε στο κρεβάτι χαμηλά στα πόδια μου..

Ήμουν πολύ κουρασμένος για να την κλωτσήσω..

«Καληνύχτα..»

«Νιαρρρ».

Επιμέλεια κειμένου Μαρία Π.

One thought on “Μια συνηθισμένη Τετάρτη βράδυ.

Σχόλια:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s