Το ρομπότ.

Κυριακή μεσημέρι ξυπνάς με αυτήν την ενέργεια να κάνεις πράματα,

ΑΡΧΙΔΙΑ.. λιγο καφε και δυο αυγα βραστά.. σε λίγο νυχτώνει, πρεπει να καμω και ενα μπανιο, που διαολο πηγε ο κοσμος;

Γυρίζουν σαν τις αδικες καταρες να προλάβουν λιγο την καταθλιψη τους..

Κυριακη μεσημέρι και ο καφες αργει.. δυο σωβρακα πεταμενα στην γωνια του κρεβατιού και το σπιτι μπουρδελο.. ανησυχώ οταν με βρίσκω να ξυπνω γυμνος χωρις να θυμαμαι τι εκανα εχθες..

Aληθεια τι εκανα εχθες;

Μέρες περνουν τοσο ιδιες που οι φοβοι μου ερχονται καμμια φορα και φιλιώνουν διπλα μου.. σαν μια ανακωχη..

–          Ξερεις δικε μου, σημερα δεν θα σε τρομάξουμε.. να εδω διπλα σου θα πιουμε και εμεις απο αυτο το φθηνο ουισκι που πινεις..

Εξω εχει ψυχρα, οι πολυκατοικίες γυρω μου μοιαζουν σαν κελιά πελώρια που φθάνουν ως τον ουρανο, γκρίζα και ασχημα, βουβα και αδιάφορα οπως τα χρονια της ζωης μου.. ενας γαμημενος κωλόγερος που το μονο που εμαθε να καμει καλα ειναι να πινει για να μην θυμάται.. να πινει για να μην αισθάνεται, να πίνει για να πνιγει στην θαλασσα του αλκοολ τα συναισθηματα που κρυβει μεσα του..

Ειμαι ενα ΡΟΜΠΟΤ..

Ενα γαμημενο ελαττωματικό ρομποτ που απλα το ξεχασαν σε ενα εργοστασιο που εκλεισε.. Το αφηκαν να ζει με 3 λιτρα ουισκι την ημερα και δυο μπαταριες για αλλαξια.. υπολογισαν πως τα καλωδια του θα σκουριασουν απο την υγρασια και θα σκευρωσει αγκαλια με το ουισκι του..

Αρχιδια!

Κακο σκυλι ψόφο δεν εχει.. ποσο μαλλον ελαττωματικό ρομποτ..

Γιγαντώθηκα!

Σηκωσα ψηλα τα χερια μου και σαν αλλος Ράμπος αρχισα να κανω γυμναστικη μεσα στο παλιο εργοστασιο ενω το ουισκι δουλευε καταλυτικά.. αλλοι έπαιρναν πρωτεινες και αμινοξέα, εγω επινα 1 λιτρο πρωι, μεσημερι, βραδυ..

Γαμουσα σκουριασμενες μηχανες παραγωγης, τεραστιες, χοντρες, με κατι πελωριες τρυπες για το περηφανο σιδερενιο καυλι μου.. απο τα ηχεια και τις φλατ οθονες που ηταν γυρω απο το εργοστασιο επαιζε ενα τραγουδι συγκεκριμενο.. ηταν ενα βιντεοκλιπ με ενα ρομποτ, αυτος… Ελληνας τραγουδιστης που ειχε παει πριν πολλα χρονια σε ενα ταλεντ σοου, επειτα βγηκε και εκανε επιτυχια με αυτο το τραγουδι..

Νομιζω λεγοταν Κωστας Κουντος και ακουγα ολη μερα το »Ρομποτ» του!

Δεν αντεξα αλλο ο ανθρωπος.. εεεε το ρομποτ θαλω να πω και εσπασα την κεντρικη πυλη.. πρωτη φορα αντίκρισα το ΦΩΣ!

Διαολε!

Ειναι τοσο ομορφα εδω εξω.. αρχισα να τρεχω προς τα λιβαδια που απλωναν μπροστα μου χωρις να ξερω που πηγαινω.. δυο τρεις τουφεκιες περασαν ξωφαλτσα απο το ατσαλενιο μου σκελετο ενω καθως ανέπτυξα ταχύτητα μου φανηκε πως ειδα μια ταμπελα που ελεγε

»ΑΘΗΝΑ 80km»

Εκει θα πάω σκέφτηκα και άφησα πισω μου ενα χωριο που πρεπει να το έλεγαν αν θυμαμαι καλα..

»ΘΗΒΑ».

Σχόλια:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s