Μια κουρασμένη Αγάπη.

Είναι βραδιές που θα θελα να γινόμουν ξανά παιδί,

τότε που όλα μας φαινόντουσαν πως είχαν το βάρος ενός σύννεφου γκρίζου..

Μια αλλαξιά του καιρού και δυο μπουμπουνητά μας έκαμαν να αναζητούμε αγκαλιές ζεστές και χέρια γεμάτα ρόζους από το κάμα της ζωής.

Τώρα μονάχοι ταξιδιώτες σε βουβό σκηνικό,

βρεγμένα σανίδια τρίζουν για να αντέξουν μια τελευταία παράσταση,

ακόμη και η αγάπη στέκει μακριά.

Γέρασε και αυτή,

κατάκοπη μετρά τα λάθη στο κομπολόι της ευχής,

περιμένει το τρίτο κουδούνισμα και μαζί μου θα ψελλίσει τα ίδια λόγια..

Μια λάμπα τρεμοσβήνει και δυο καρικατούρες χορεύουν πένθιμα τραγούδια της χαράς..

– Αγάπη! Που είσαι;

Ένα βαριεστημένο βλέμμα,

χάριν της γιορτής..

δυο μπύρες και μισό πακέτο τσιγάρα.. ένας αναπτήρας και μια φωτογραφία κιτρινισμένη στα δάχτυλα μου.

– Αγάπη που είσαι;

Δυο χέρια πελώριες άγκυρες στους ώμους ακουμπούν,

ενα φιλί στο μέτωπο απο χείλη ξεραμένα..

– Κατέβα γέρο μου και έλα να μοιραστούμε το πιοτό.

Σχόλια:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s