Μιλώντας στην θάλασσα.

Πως γίναμε έτσι μωρό μου;

Δυο ξένοι στην ίδια πόλη.. μοιραζόμαστε σε κορμιά ξένα, κρατούμε τις φοβίες μας για τα μοναχικά μας βράδια..

Κάποια βράδια άθελα μου σε σκέφτομαι.. πάντα η ίδια σκέψη.. που να γυρίζεις τέτοια ώρα.. με ποιον είσαι, αν περνάς καλά.. βλέπω την άλλη δίπλα μου να ντύνεται.. ξέρει πως θέλω να φύγει.. την λυπάμαι.. δεν αισθάνομαι τίποτα για αυτήν και το ξέρει.. ένα ανούσιο γαμήσι μια θλιμμένη Τρίτη βράδυ.. χωρίς πολλές κουβέντες.. ένα γαμήσι αδιάφορο όπως τα βράδια που περνώ τελευταία.. θα μου πεις πάντα έτσι ήσουν..

μικρή σημασία έχει..

Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι γεννημένοι για να είναι χαρούμενοι.. δεν μας αρέσει σε όλους η ευτυχία..

«μπορείς να μου δώσεις την μπλούζα μου;»

Δεν θέλω να κάτσει ούτε για ένα τσιγάρο..

Θέλω να κουλουριαστώ μόνος στην πολυθρόνα μου.. να κοιτάξω τα φώτα της πόλης να τρεμοπαίζουν σαν μακρινά άστρα..

«θέλω να μείνω μόνος γλυκιά μου, καλύτερα να φύγεις».

Την λυπάμαι.. πραγματικά.. της αξίζει κάτι καλύτερο από εμένα.. εγώ δεν έχω να δώσω.. δεν είχα ποτέ να δώσω.. ίσως κάποτε μπέρδευα την παιδική παρόρμηση μαζί με την καψούρα και αυτό το κοκτέιλ το ονόμαζα Έρωτα αλλά μέσα μου ξέρω πως δεν ήταν τίποτε άλλο παρά εγωισμός και παιδική ανεμελιά..

Τι είναι ο Έρωτας;

Τι είναι η Αγάπη μέσα σε έναν κόσμο που κυριαρχεί το μίσος και η λιγοψυχιά;

Τι είναι η Αγάπη μωρό μου όταν δίπλα σου, όχι σε κάποια άλλη πόλη, όχι σε κάποια άλλη χώρα, δίπλα σου.. ένας γέρος πεθαίνει αγκαλιασμένος με την γυναικούλα του γιατί δεν θέλει να είναι βάρος στα παιδιά του;

Που είναι η Αγάπη όταν υπάρχουν μικρά παιδιά που μη γνωρίζοντας από μνημόνια, λιτότητα και ανεργία μπορούν να καταλάβουν πως η μαμά τους δεν έχει να τους δώσει χρήματα να πάρουν αυτόν τον ωραίο λουκουμά στο σχολείο..

Αυτή η γαμημένη αθωότητα των παιδιών έρχεται στο μυαλό μου μαζί με το θολό βλέμμα του γεράκου..

κόσμοι αντίθετοι..

ο ένας δύει, ο άλλος ψοφά να ανατείλει,

Χαμόγελο, φωνές, κλάματα…και μετά σιωπή.

Υπάρχει ακόμα Αγάπη σε τούτον τον τόπο;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που χάιδεψες την μητέρα σου; Που άφησες για λίγο αυτά τα

«Έλα ρε μάνα άσε με τώρα..»

και την πήρες μια αγκαλιά;

Το μονοπάτι της ζωής εκτός από δύσβατο πολλές φορές είναι απότομο και σύντομο.. πολύ πιο σύντομο από όσο νομίζαμε μικροί..

Για αυτό σου λέω..

Υπάρχει ακόμη Αγάπη σε τούτον τον τόπο;

Όλα δικέ μου είναι εδώ..προλαβαίνεις ακόμη.. όλα είναι γύρω σου.. οι άνθρωποι που αγαπάς.. τα μάτια που προσμένουν να σε δουν πιο συχνά.. οι λέξεις που κάποτε τις είπες και ήταν σκληρές..

Διόρθωσε τα ΕΣΥ!

Τι περιμένεις;

Πότε περιμένεις;

Αύριο;

Είναι αργά το αύριο.. μην αφήνεις την ζωή να κυλά χωρίς νόημα από δίπλα σου..

Πολλές φορές σκέφτομαι την θάλασσα..εκείνη την μαύρη και σκοτεινή θάλασσα που σαν ένας μικρός ποταμός αδειάζω το νερό μου μέσα της.. και η θάλασσα είναι ομοιόμορφη.. μόλις το νερό μου χαθεί μέσα της γίνεται θάλασσα και τούτο! Δίπλα μου χιλιάδες, εκατομμύρια ποταμοί εκβάλουν το νερό τους μέσα της.. και όλοι μαζί γινόμαστε μια θάλασσα.. ένα πράμα.. ένα πράμα μοναδικό που σε μαγεύει κάποια κρύα βράδια σαν και τούτο..

«Που μιλάς γλυκέ μου;»

«Μιλάω στην θάλασσα μωρό μου, μιλάω στην θάλασσα».

2 thoughts on “Μιλώντας στην θάλασσα.

Σχόλια:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s