Μια τυχαία συνάντηση.

Βάζεις ένα ποτό, λίγα τσιγάρα έχουν μείνει στο πακέτο, γαμημένες αϋπνίες κάθονται δίπλα σου και γελούν..

Tι έγινε δικέ μου; Όλα καλά; Πως πάει η μίζερη ζωή σου; Ποιον Έρωτα απόψε κλαις και για ποια Αγάπη διαμαρτύρεσαι.. εσύ έχεις το πρόβλημα ακόμα δεν το ΄χεις καταλάβει;

Δίπλα μου καταρρέουν τα πάντα.. στιγμές που έχασα, έρωτες που τώρα «χουχουλιάζουν» σε ξένες αγκαλιές, πουτάνες που πίνουν ακόμη ένα ποτό στην υγειά μου.. χορεύουν γύρω μου οι αναμνήσεις σε έναν χορό αέναο..

Περνούν δίπλα μου η Ελένη, η Μαρία.. η Μαρία νούμερο 2, νούμερο 3 και οι αριθμοί συνεχίζονται.. γυναίκες που το μόνο που θυμάμαι είναι ένα καλό ζευγάρι βυζιά.. μια παρτούζα και δυο καλά γαμήσια.. γυναίκες που ποτέ μου δεν θέλησα να γνωρίσω πραγματικά.. γυναίκες που στο τέλος θα έχουν να θυμούνται από εμένα έναν παλιόγερο που τις κρατούσε με τα κρύα χέρια του νύχτες σαν και τούτη..

Έχω κουραστεί να ακούω τα ίδια πράματα..

τα πρόσωπα αλλάζουν μα οι κουβέντες ίδιες..

Γιατί πρέπει να κρατούμε σε κάθε καινούργια γνωριμία όλα αυτά τα γαμημένα στερεότυπα.. δεν μπορούμε απλά να πούμε..

«Μωρό μου θέλεις λίγο πάγο στο ουίσκι σου και ένα καλό γαμήσι;».

Θέλεις να σου χώσω την γλώσσα μου τόσο βαθιά μέσα στο στόμα σου σαν να είναι η τελευταία μας νύχτα;

Θέλεις να αφήσουμε στην άκρη όλα αυτά τα γαμημένα «πρέπει», οδηγοί σε μια ζωή που δεν ζήτησα;

Βαριέμαι μωρό μου.. αυτά που περιμένεις να ακούσεις από μένα στα έχουν πει και άλλοι.. δεν είμαι ο πρώτος που θα σου πω πόσο όμορφη είσαι.. δεν είμαι ο πρώτος που θα σε κάνω να γελάσεις.. δεν είμαι ο τελευταίος για τον οποίον θα στεναχωρηθείς όταν χωρίσετε.. σίγουρα δεν είμαι εγώ ο πρίγκιπας που περιμένεις.. δεν θέλω να σε τρομάξω.. αλλά δεν υπάρχουν πια πρίγκιπες, νεράιδες και ξωτικά.. δεν χρειαζόμαστε λόγια μεγάλα μωρό μου.. δεν χρειαζόμαστε όρκους παντοτινής αγάπης και λόγια που αργότερα ίσως τα μετανιώσουμε και οι δυο.. το μόνο που θέλουμε ένα βράδυ σαν και τούτο.. είναι τα σώματα ενωμένα.. ζεστά.. να μοιραστούμε λίγη από εκείνη την αγάπη που δεν ζήσαμε.. λίγη από την αγάπη που ονειρευόμασταν σαν ήμασταν παιδιά..

Έχω αρχίσει να συνειδητοποιώ πως όσο περνούν τα χρόνια τόσο πιο δύσκολο είναι να ξανανιώσεις αυτό το σκίρτημα στην καρδιά..

Δεν ξέρω αν λέγεται καψούρα, καύλα, έρωτας, παντοτινή αγάπη ή οτιδήποτε άλλο.. ξέρω απλά πως τα χέρια ιδρώνουν και η καρδιά χτυπά πιο γρήγορα.

– Με θες μωρό μου;

– Σε θέλω σαν τρελός..

Δεν ξέρω όμως αν σε θέλω για πάντα.. γιαυτό ζήσε την γαμημένη στιγμή.. ζήσε την και πιάσε μου τα χέρια σφιχτά.. ίσως αύριο εμείς οι δυο να είμαστε δυο ξένοι που βρίσκονται τυχαία στην άκρη του δρόμου..

– Τι κάνεις; Χαθήκαμε..

και από μέσα σου η καρδιά να θέλει να βγει έξω.. να θέλει να σπάσει..

– Τι κάνεις; Μου έλειψες και σε θέλω σαν τρελός..

– Θα τα πούμε..

Ναι ..

Ίσως..

Κάποτε..

Πάλι τυχαία.. πάλι σε ένα στενό δρόμο που δεν θα μπορούμε να αποφύγουμε άλλη μια τέτοια συνάντηση..

Τι είναι ο Έρωτας;

Έρωτας μωρό μου είναι να κρατάς σφιχτά τα γέρικα μου χέρια κάποια κρύα βράδια σαν το αποψινό.

Σχόλια:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s