Φοβάσαι τους δαίμονες που κυνηγούν τα βράδια σου.

Φοβάσαι τους δαίμονες..

τους δαίμονες που κυνηγούν τα βράδια σου..

τους δαίμονες που φωτίζουν της ψυχής σου τα βάθη..

τους δαίμονες που χωρίς αυτούς δεν θα μπορούσε η κάθε μέρα σου να πάει παρά κάτω, δεν θα μπορούσε η κάθε μέρα σου να είναι ξεχωριστή..

Φοβάσαι τα ΘΕΛΩ σου..

φοβάσαι την ψυχή σου την ίδια που μαύρισε ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ, μαύρισε όπως μαύρισαν οι μέρες σου..

φοβάσαι πως όλα θα τελειώσουν γρήγορα.. όλα θα τελειώσουν απλά..

Οι αγάπες πεθαίνουν μου ΄χες πει..

οι αγάπες πεθαίνουν και μαζί με αυτές πεθαίνεις και ΕΣΥ.. πάνω σε ένα στρώμα φθηνό.. μέσα σε ένα ξενοδοχείο ανήλιαγο..

Μωρό μου τι φοβάσαι;

Τα βράδια μας ούτως η άλλος μένουνε νεκρά, μένουνε στεγνά..

τα βράδια σου είναι βράδια λύπης..

Μέρες..

μέρες που μοιάζουνε τόσο ίδιες μεταξύ τους..

μέρες που σε κάνουν να θέλεις να τελειώσουν πιο γρήγορα..

Τι είσαι;

Τι κάνεις σε αυτήν την Γη;

Ποιος είναι ο λόγος ύπαρξης σου;

Κάποτε μου φώναζες πως είμαστε άνθρωποι..

κάποτε μου φώναζες ότι υπάρχει ζωή..

κάποτε η ζωή ήταν στα χέρια σου..

και τώρα..

Τώρα, τώρα τι κάνουμε;

Φοβάμαι..

φοβάμαι τους ανθρώπους..

φοβάμαι πως..

Έχουμε κάνει περίπλοκα τα απλά.

Έχουμε κάνει περίπλοκη την ίδια μας την ζωή..

Ένα ταξίδι..

ένα ταξίδι πολλές φορές χωρίς έναν συγκεκριμένο προορισμό..

ένα ταξίδι που απλά μπαίνεις μέσα στο αυτοκίνητο..

βάζεις την αγαπημένη σου μουσική και θες να πάρεις όποιον δρόμο βρεις μπροστά σου..

όπως είπε και ένας φίλος σημασία δεν έχει ο προορισμός, σημασία έχει το ταξίδι..

και αυτό το ταξίδι για εμένα είναι ο μόνος λόγος που βρίσκω μέσα σε αυτήν τη ζωή ακόμα λόγους..

είναι ο μόνος λόγος που ξυπνώ κάθε πρωί και λέω από μέσα μου..

πόσο θα θελα ένα ακόμα τέτοιο ταξίδι..

πόσο θα θελα τον δρόμο να ανοίγεται μπροστά μου..

πόσο θα θελα αυτήν την σιωπή.. αυτήν την αγαλλίαση της ψυχής.. αυτό το χαμένο βλέμμα στον ορίζοντα.. αυτές τις μυρουδιές της φύσης, αυτές τις μυρουδιές που φέρνει πάντα η Άνοιξη

ΑΧ αυτή η Άνοιξη!

Χρόνια προσμένεις τα νυχτολούλουδα να τα μυρίσεις..

χρόνια προσμένεις να νιώσεις πως..

Υπάρχει ακόμα ζωή!

Υπάρχει ακόμα ζωή και σε τούτον τον τόπο που όλα προσπαθούν να μας αποδείξουν το αντίθετο..

που όλα, που ΟΛΑ προσπαθούν να μας πουν ότι πέθανες..

ΟΧΙ δεν πέθανες!

Δεν πεθαίνει ο άνθρωπος..

Η Αγάπη μπορεί να γίνει φωτιά..

φωτιά και να παγώσει στο διάβα της, τα ΠΑΝΤΑ.

Η αγάπη μπορεί να γίνει φωτιά και να μας κάψει μωρό μου!

Η αγάπη είναι αυτός ο παράγοντας.. είναι αυτή η μεταβλητή η οποία μπαίνει στην ζωή σου εκεί που η ρουτίνα έχει ΓΑΜΗΣΕΙ κάθε σκέψη στο μυαλό σου μέσα.. είναι αυτή η μεταβλητή που έρχεται να σου αλλάξει τα δεδομένα μωρό μου..

Ο Έρωτας είναι αυτή η απότομη βροχή μέσα στο καλοκαίρι..

Ο Έρωτας είναι τα σύννεφα στην μεγαλύτερη ξαστεριά..

Ο Έρωτας είναι μωρό μου ο λόγος για τον οποίον ΟΛΟΙ θα έπρεπε να τον ζήσουν έστω και για μια φορά..

Αλίμονο σε αυτούς που δεν έχουν ζήσει τον Έρωτα..

Μα και αλίμονο σε αυτούς που πεθαίνουν ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ.

One thought on “Φοβάσαι τους δαίμονες που κυνηγούν τα βράδια σου.

Σχόλια:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s