Ένας μπεκρής καρνάβαλος.

Στης νυχτας την υπόκωφη σιωπη ο Καρνάβαλος στοιβαγμένος στην παλιατζούρα του οικοπέδου μπεκροπίνει περιμένοντας τον Ήλιο να ερθει ξανα.
Σπασε τα δεσμα σου!

Σηκω και οδηγησε μας ξανα στους δρομους, ξανα στην παρελαση, εκει που ο κοσμος πινει, γελα και χορευει σαν μικροι Σάτυροι, Πρίγκιπες, Πουτανες, Ξωτικα και εκεινος ο κουτσος μπεκρης με την μεγαλη μυτη, τα ρουχα τα κουρελιασμενα και το μπουκαλι στο χερι..

ολοι γελουν σε μια παρελαση αέναη, μακρυά απο τυψεις, μακρυα απο την γαμημενη καθημερινοτητα που γαμαει το μυαλο σου ξανα και ξανα..

Ειναι ομορφα εδω καλε μου Καρναβαλε.. νιωθω διπλα σου ζεστασιά, το κρυο τουτην την νυχτα δεν με αγγιζει και ας με ξεχασαν οι ανθρωποι και ας ερθουν παλι με τραγουδια και φωνες να μας γυαλίσουν, να μας ετοιμάσουν για μια παρελαση ακόμα, να μας δωσουν πνοη και να μας λούσουν με τα κομφετί που ξερεις καλε μου Καρνάβαλε ποσο ομορφη με δειχνουν..

Ο Καρνάβαλος σκέπασε με τα πελώρια συνθετικά του χέρια την Πριγκίπισσα, βαριαναστέναξε και ήπιε μια γουλιά ακομη.

Το πρωί ο ήχος της μπουλντόζας ξυπνησε τρομαγμενη την πριγκίπισα..

– Καλε μου Καρνάβαλε σήκω! Σήκω! Ερχονται για μας! Ξύπνα!

Ο Καρνάβαλος την αγκάλιασε ακόμα πιο σφιχτά και της ψιθύρισε..

– Κλείσε τα μάτια μικρή μου σε τούτο το όμορφο πρωινό, το ΤΕΛΟΣ ειναι πιο όμορφο όταν δεν είσαι μόνη.

Σχόλια:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s