Μία γέρικη καρικατούρα.

Εχω βγει στο μπαλκονι, κρυωσε ο καιρος, χειμωνιαζει στους δρομους, χειμωνιαζει στις ψυχες μας Δικε μου, αρωμα ενος ποτου και μυρουδια του τελευταιου σου τσιγαρου, ΜΟΝΟΣ ρεμβαζεις προς την δυτικη πλευρα της πολης, καπου εκει σε ολα αυτα τα αμετρητα γαμημενα μικρα λαμπακια βρισκεται

ΑΥΤΗ.

Γερασμενη απο το καμα της ζωης, ο χρονος σκληρος περνα απο πανω της, χαμηλωνοντας το υψος της, χρονο με τον χρονο, πονο με τον πονο, σε ενα αεναο Μυθικο παιχνιδι τιμωριας, σαν μια δυσμένεια απο τους δικους της Θεους, εκεινους που ειχε την αναγκη να πιστεψει,

ΟΛΟΙ ΜΑΣ! εχουμε την αναγκη να πιστεψουμε σε κατι.

ΕΛΠΙΔΑ,

ΑΓΑΠΗ..

Αναρωτιεμαι αυτη η γερικη φιγουρα, αυτη η καρικατουρα και το μειασμα μιας περιθωριακης συνοικιας σε τι πιστευει?

Ποια λυτρωση περιμενει να ερθει να της παρει τον ΠΟΝΟ, ποιος Θεος να γινει απο μηχανης και να της δωσει πισω την ΖΩΗ που δεν εζησε, την ΖΩΗ που ποτε δεν ζητησε..

Θαυμαζω τους ακουραστους ανθρωπους.. ειναι ανθρωποι εργατες της ζωης, περνούν διπλα σου απαρατηρητοι και με ευλαβικη προσηλωση συνεχιζουν να δουλευουν, να δουλευουν, να δουλευουν.. καθε μερα, χωρις σταματημο, χωρις να περεκκλίνουν ουτε στο ελαχιστο της πορειας του.. μιας πορειας τοσο μικρης και τοσο επαναλαμβανομενης που σε κανει να θαυμαζεις την ανιδιοτέλεια που κρύβεται μεσα στην ψυχη τους..

Ο κοσμος Δικε μου ειναι σκληρος.. Αδυσώπητος, καμουφλάρετε πολλες φορες με το μακιγιαζ της εφημερης χαρας.. του γλεντιου που γίνεται μπροστα απο την ανταριασμενη θαλασσα,

ΚΟΙΤΑ! πως ερχεται καταπανω σου..

Βγαλε τα ρουχα και κολυμπησε μεσα της..

Η ζωη Δικε μου ειναι αυτη ακριβως η αντιθεση.. ειναι αυτο το διαχωριστικο τοιχίο αναμεσα σε εμενα και σε εκεινη την γερικη καρικατουρα.. εγω ΕΔΩ πισω απο την ασφαλεια του τσιμεντενιου κουτιου μου και ΕΚΕΙΝΗ εξω..

Παρατημενη απο τους Θεους της, αδιαμαρτύρητα ανεβαινει τον Γολγοθα της, τον Αεναο Γολγοθα της..

ΜΟΝΗ,

Κουρασμενη αλλα ΠΑΝΤΑ με αυτο το υπεροχο χαμογελο που σε κανει να αναρωτιέσαι, Αληθεια ποση ΖΩΗ αντεχεις μεσα σου?

Γερικη μου φιγουρα το ξερω κρυωνεις, πεινας και νιωθεις ΜΟΝΗ, σε λιγο το ποτο μου τελειωνει.. εγω ειμαι απο τους τυχερους.. αποψε δεν θα κολυμπησω γυμνος στην δικια μου μαυρη θαλασσα και η σκεψη μου ηθελημένα θα παει σε πιο ευκολες για το νου εικόνες.. δεν σου κρυβω ομως πως ευχομαι να εχεις διπλα σου μια ζεστη αγκαλια εστω και αν αυτη η αγκαλια ειναι απο τον δικο σου Θεο εστω και αν αυτη η αγκαλια δεν μπορει να αγγιξει τους ώμους σου, ας αγγιξει τοτε την ψυχη ΣΟΥ,

Καλο σου ξημερωμα γερικη μου καρικατουρα.

Σχόλια:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s