Όλες οι ψυχές είναι ίσες.

Κοιτάζω έξω από το μπαλκόνι αυτόν τον γκρίζο ουρανό, αυτά τα γκρίζα κτίρια που απλώνονται γύρω μου, με περικυκλώνουν και πνίγομαι, βρίσκονται παντού και πλησιάζουν όλο και πιο κοντά μου, τόσο ώσπου δεν μου αφήνουν παρά ένα μέτρο ελευθερίας,

«Tόσο σου φτάνει!» μια φωνή μέσα μου επιδεικτικά με νουθετεί και προτρέπει να ζήσω σε αυτό το μικρό κουτί.. αυτή είναι η ζωή σου φίλε μου.. αυτό το γαμημένο κουτί.. δεν έχει σημασία πόσο μεγάλο ή μικρό είναι..

Είναι το δικό σου κουτί.. και δίπλα σου και απέναντι σου και πάνω κάτω ολούθε!

Μικρά κουτιά.. χώροι αναμονής πριν τον Θάνατο, φυλακές δίχως σίδερα και ένστολους δεσμοφύλακες, ουτοπίες ελευθερίας σε έναν κόσμο που διαβαίνει τις τελευταίες ένδοξες μέρες της Πομπηίας σου.. αμέριμνος συνεχίζεις πιστά να ακολουθείς τις συνήθειες σου ώσπου το τέλος θα έρθει βίαια αλλά και τόσο ήρεμα.. τα κουτιά θα αδειάσουν από τους έμψυχους ξενιστές τους και θα μείνουν μόνο οι αναμνήσεις κάποιων που κάποτε έζησαν εδώ..

Έζησαν; ή απλά έκαναν έναν προγραμματισμένο κύκλο.

Ξύπνα, Δούλεψε, Γάμησε την κυρά σου, Κοιμήσου..

Αφήνουμε τις μέρες να περνούν λες και έχουμε την άνεση ή την πολυτέλεια να τις σκοτώνουμε έτσι άσκοπα.. Δεν γνωρίζουμε πως η κάθε στιγμή μετράει, είναι μοναδικά μοναδική, είναι μια ευκαιρία εξιλέωσης, συγχώρεσης, δημιουργίας, έκφρασης ΑΓΑΠΗΣ στους ανθρώπους που αγαπάς πραγματικά αλλά ποτέ δεν τους το δείχνεις..

Το θεωρείς δεδομένο μέχρι να καταλάβεις πως το δεδομένο ίσως να ήταν καλύτερα ποσοτικό.. να είχες δείξει περισσότερες φορές την Αγάπη σου σε κάτι που τώρα ίσως δεν το ξαναδείς..

Η ζωή είναι σκληρή φίλε μου, το ξέρω. Σε βάζει να διαχειριστείς πράγματα που ποτέ σου δεν ζήτησες, ο πόνος που σε περιμένει είναι μπροστά σου, δεν ξέρεις πότε και με ποιον από τους χιλιάδες τρόπους θα έρθει αλλά, ΘΑ ΕΡΘΕΙ..

Δημιουργήσε!

Πολέμησε τους φόβους σου και ρίξε μια κλωτσιά στην ΓΑΜΗΜΕΝΗ καρέκλα που ζεσταίνει τον κώλο σου..

ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ!

Ένας άνθρωπος ΙΣΟΣ με όλους τους άλλους!

ΙΣΟΣ με ανθρώπους πιο έξυπνους, πιο όμορφους, πιο πλούσιους φίλε μου από εσένα.. Η ασχήμια σου δεν σε κάνει κατώτερο, το ότι δεν μπορείς να μιλήσεις για μακροοικονομία δεν σε κάνει περιθωριακό, το ότι δεν έχεις χρήματα για να τα βγάλεις πέρα ενώ ο κόσμος γύρω σου διασκεδάζει κάθε μέρα, πνίγει την φτώχεια του μέσα σε λαϊκές πίστες και ακριβά μαγαζιά δεν σε κάνει ανθρωπάκο δίπλα τους..

Είσαι ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ!

Γι’ αυτό φρόντισε αυτό το σύντομο πέρασμα σου από τον κόσμο να είναι αξιομνημόνευτο.. Η μιζέρια είναι για τους κουτούς για αυτούς που τα μάτια τους κοιτάζουν μέχρι τον ορίζοντα.. που ο κόσμος όλος για αυτούς αρχίζει και τελειώνει σε αυτό που βλέπουν..

Σήκωσε το βλέμμα σου πιο ψηλά! Πέρασε τα φθαρτά όρια,

ΔΕΣ μακρύτερα!

Όχι με τα μάτια σου αλλά με το μεγαλείο της ΨΥΧΗΣ σου.. αυτήν που ΟΛΟΙ έχουμε το προνόμιο να την διαθέτουμε μέσα μας..

Τις ακριβείς διαστάσεις της δεν τις γνωρίζω.. Δεν γνωρίζω αν πιάνει πολύ ή λίγο χώρο μέσα μας.. Γνωρίζω όμως πως ΟΛΕΣ οι ΨΥΧΕΣ ειναι ΙΣΕΣ.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Όλες οι ψυχές είναι ίσες.

Σχόλια:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s