Ιστορίες από την απέναντι πολυκατοικία 5.

Σάββατο πρωι  κατα τις 12…

Τζζζζζ Τζζζζζζζζζζζζ Τζζζζζζζζζζζζζζζζ

Το κινητο βουιζει ασταματητα.. τοσο  πολυ που θα μου τελειωσει την μπαταρια…

πρωτο ξυπνητηρι,δευτερο ξυπνητηρι, τριτο ξυπνητηρι αρχιδια..

βρισκομαι σε κομματωδη κατασταση μπρουμυτα με το ενα χερι πανω απο το κεφαλι μου,μαξιλαρι σαλιωμενο απο το ρημαδι το διαφραγμα και ποδια να κρεμονται στον αερα…

ΤΖΖΖΖΖΖΖΖ ΤΖΖ ΤΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖ εκει το ξυπνητηρι..

ΡΕ γαμω το σπιτι σου ΔΕΝ θελω να σηκωθω ποσες επαναληψεις επιτελους? ποτε σταματαει αυτο το μαρτυριο? τζζζζζζζζζζζζζζ τζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζ

Με τα χιλια ζορια και ψαχουλευοντας στα τυφλα το βρισκω καπου χωμενο στα σκεπασματα..

ΚΛΕΙΣΕ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΚΛΕΙΣΕ!!

Αλλο ενα ξυπνημα με νευρα αλλο ενα ξυπνημα με καταρες αλλο ενα ξυπνημα που ολη η μερα μου μοιαζει ανηφορα κακοτραχαλη..

Πρεπει να σηκωθω!

μα ειναι τοσο μαλακο το μαξιλαρι,

Θελω να κατουρησω!

αλλα μπορω να το κρατησω για λιγο ακομα..

Τζζζζζζ τζζζζζζζζζζζζζζζζζζζ Ε ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥ!!!

Αυτο ηταν η πιεση μου ανεβηκε, το αιμα εφτασε στον εγκεφαλο και η επομενη εντολη που πρεπει να δωσω ειναι στα ποδια μου για να κουνηθουν.. ΩΡΕ ΠΟΥΣΤΗ σκατα το κεφαλι μου,ποναει. τα ματοτσινορα μου με δυσκολια ανοιγουν απο τις τσιμπλες και ο δρομος μεχρι την τουαλετα μινιον που εχω, μοιαζει γολγοθας.. ειμαι μουσκεμα.. η ζεστη, τα κουνουπια, οι μπυρες και το τζατζικι που καταναλωσα εχθες αγγιζουν την μηνιαια καταναλωση μιας τετραμελης οικογενειας…

ΜΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΕΕΕΕΕ ενα εκκωφαντικο ρεψιμο,λιποθυμησα και ξανα στο κρεβατι..

…………………

Τζζζζζζζζζζ τζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζ ποιος ? ποιος πουστης ειναι ποιος? μμμμμμμμμμμ αγνωστο νουμερο δεν το ξερω

-ΝΑΙ!

-Καλημερα, εσυ δεν εισαι ο?

-Ναι εγω ειμαι,εσυ ποια εισαι?

-Συγνωμη που ενοχλω ειμαι μια φτωχια πλην τιμια φοιτητρια (ηθελα να ακουσω αλλα ματαια)

-Συγνωμη που ενοχλω ειμαι η γειτονισσα απο απεναντι!

-ΤΙ?? ποια γειτονισσα?

-Η γειτονισσα σου απο την απεναντι πολυκατοικια που μενει  κατω απο τον κυρ-Νικο

-Και που βρηκες το τηλεφωνο μου?

-Δεν ηταν δυσκολο,εσυ δεν μου πετας καθε φορα χαρτακια τυλιγμενα  σε πετρουλες στο τζαμι μου?

Σωστα σκεφτηκα αλλα δεν της απαντησα, δεν ηθελα να με περασει για κανενα λιγουρι…

-Και πως μπορω να σε εξυπηρετησω γειτονισσα?

-Λοιπον ακου, η μαλλον οχι μπορω να φερω δυο καφεδακια να στα πω απο κοντα?

-Ελα

ΟΧΙ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ! Τα ματια μου ανοιξαν διαπλατα, μεχρι να παει στον κυρ-Λαμπρο να παρει καφε και να ρθει εχω δεν εχω βαρια 10λεπτα…

Ανοιγω κουρτινες,μπαινει φως,κλεινω κουρτινες πονανε ματια μου, κοιταζομαι φευγαλεα στον καθρεπτη και τρομαζω, να προλαβω να τα μαζεψω ολα ειναι ματαιο, πρεπει να αποφασισω ενα απο τα δυο.. η το σπιτι η εγω.. ΕΓΩ εννοειτε μπορει να θελει κανενα πρωινο γαμησακι η γειτονισσα την εχω δει εγω πως με κοιταζει…

Πεταω σωβρακο και με την μαλαπερδα μου να χτυπαει ρυθμικα στα μπουτια μου αριστερα και δεξια και με ενα ανεξηγητο αισθημα ευφοριας καλπαζω μεσα στο σπιτι..

ΒΟΥΡΡΡΡΡΡΡΡ για μπανιο… ανοιγω την πορτα του μπανιου και την ξανακλεινω..

ΤΡΟΜΑΖΩ ανοιγω πιο αργα βαζω σιγα σιγα το κεφαλι μου μεσα και καταριεμαι την ωρα και την στιγμη που εχθες βγηκα…

ΣΚΑΤΑ ΠΑΝΤΟΥ! λες και ειχες παρει ενα μπαλονι του ειχες βαλει μια κανουλα τροφοδοσιας σκατου και το γεμιζες.. μετα με ολη σου την δυναμη το εσκαγες στην μεση του μπανιου..

Δεν πρεπει να ειχαν περασει 5 λεπτα απο τοτε που ανοιξα την ρημαδα την πορτα και η δυσωσμια γεμισε το δωματιο..το γεμισε και πηγε και στο διπλα δωματιο..

Δεν περασανε 2 λεπτα ακομα και ακουγα την διπλανη να δερνει το μικρο της, γιατι λεει ΠΑΛΙ ΧΕΣΤΗΚΕΣ? μην το βαρας μωρη το παιδι  ηθελα να της πω δεν φταιει αυτο αλλα τετοια ωρα τετοια λογια… η δυσωσμια ηταν τετοια που η πορτα πετσικαρε και δεν εκλεινε με αποτελεσμα ολες οι ευωδιες να απλωνονται στον χωρο… η ΜΑΡΙΣΟΥΛΑ ενα κεραμιδογατο που καθοταν τα πρωινα στο μπαλκονι μου ηταν ανασκελο με τα ποδια στον αερα στο περβαζι..θαρρω και κοκκαλωμενο αλλα δεν ειχα χρονο να ασχοληθω μαζι του..

ΞΑΦΝΟΥ απο ολα τα διαμερισματα της πολυκατοικιας ακουγα ενα βουητο, φωνες και καπου καπου και κραυγες.. το κακο ειχε γινει.. τοση ωρα δεν μπορουσα να καταλαβω γιατι τα κωλομερια μου ηταν τοσο σφιχτα.. γυριζω κωλο στο καθρεπτη και,ΤΡΟΜΑΖΩ

Θεε μου τι επαθα χτες το βραδυ? Πριν ολοκληρωσω την σκεψη μου γυμνος να κοιταζω τα κωλομερια μου

ΝΤΡΙΙΙΙΝΝΝΝΝΝ ΝΤΡΙΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝ

οχι ρε πουστη σκεφτηκα οχι τωρα..

κολλημενα κωλομερια με αναγκαζαν τα γρηγορα βηματα μου να ειναι σαν του καγκουρο και σαν αλλο Αυστραλεζικο καγκουρο χωρις μαρσιπο ευτυχως ΠΗΔΩ προς το ματακι της πορτας..

ειναι η γειτονισσα .. με ενα μανταλακι στην μυτη

-Πρεπει να φυγεις  εχουμε ενα προβλημα στην πολυκατοικια με τον εξαερισμο και οπως βλεπεις υπαρχει αυτη η μυρουδια

-Ανοιξε παιδακι μου δεν με πειραζει..

-Πρεπει να φυγεις,συγνωμη

-Ανοιξε θελω να σου πω ειναι σημαντικο..

με το μανταλακι στην μυτη ηταν η φωνη της σαν την Ολιβ του Ποπαυ.. τι σημαντικο μπορεις να ακουσεις απο μια τετοια φωνη?

-Δεν εχω καποτες για να γαμηθεις,ΦΥΓΕ

ειπα χαιρεκακα και χαχανιζα ενω πισω μου η μυρωδια του σκατου απομακρυνε καθε ζωντανο οργανισμο

-Θελω να με φιλοξενησεις για λιγες μερες μεχρι να βρω σπιτι καινουργιο..

-ΟΡΙΣΤΕ??? ξεχνα το δεν μπορω

-Σε παρακαλω μονο για λιγες μερες ειναι μεγαλη αναγκη.

-Καλα θα το σκεφτω,ασε τον καφε κατω και φυγε θα σε παρω πιο μετα τηλεφωνο θελω να το σκεφτω..

-ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΕΛΕΙΑ!

ειπε η Ολιβ του Ποπαυ και απο το ματακι της πορτας την εβλεπα να τρεχει σαν σπριντερ ως τις σκαλες…

Η κατασταση ειναι μπουρδελο, το διαμερισμα θελει απολυμανση, η γειτονισσα σπιτι και η Μαρισουλα μετραει αλλες 6 ζωες..

One thought on “Ιστορίες από την απέναντι πολυκατοικία 5.

Σχόλια:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s