Η εικόνα του χειμώνα.

Δεν μπορώ να κάτσω να γράψω με τίποτα.. λες και ένα διαολεμένο και αόρατο τοίχος έχει στηθεί μπροστά μου και μπλοκάρει τα πάντα.. δεν αφήνει να περάσει τίποτα προς τα έξω με αποτέλεσμα να αποθηκεύω να αποθηκεύω να αποθηκεύω.. και όμως πρέπει να γράψω κάτι πρέπει να εξαερώσω λίγο το μυαλό μου από τα πολλά.. πρέπει να κάνω την ψυχοθεραπεία μου.. είναι πολλά και είναι όλα μπερδεμένα… σκέψεις σκόρπιες.. συναισθήματα μπερδεμένα.. ανακατεμένα πολλές φορές με τον μανδύα της καθημερινότητας που μου αρέσει να φορώ.. να φορώ και να κρύβομαι πολλές φορές ακόμα και από τον ίδιο μου τον εαυτό… να γίνομαι εθελοντής αιχμάλωτος της ρουτίνας μου.. να αφήνω τον εαυτό μου σε κατάσταση αναμονής.. περιμένοντας να περάσει άλλη μια μέρα.. άλλο ένα βράδυ.. άλλος ένας μήνας.. άλλη μια ζωή.. περιμένοντας τι; Αυτά που θα έρθουν ή αυτά που δεν θα ξαναέρθουν ποτέ.

Πρέπει να βγω καμιά βόλτα γιατί δεν μπορώ να κάτσω μέσα με τίποτα.. αυτή η ρημάδα η σιωπή σε πηγαίνει σε μονοπάτια του μυαλού περίεργα.. σκοτεινά.. και υγρά.. νιώθεις εκείνη την μυρωδιά της μούχλας να σε περιτριγυρίζει να σε στοιχειώνει.. να σε κάνει να ανατριχιάζεις όπως τότε που ήσουν παιδί.. λίγο πιο αθώος λίγο πιο χαρούμενος από τώρα.. και ίσως να μου είναι δύσκολο να μαζέψω τις δυνάμεις μου και να βγω παραέξω αλλά θέλω να το κάνω.. δεν θέλω να κάτσω άλλο μέσα.. νομίζω πως ένα τσιγάρο τάρα και ένα ουίσκι θα ήταν ο,τι έπρεπε.. ένα για να ζεσταθώ και να πάω να ετοιμαστώ.. να ετοιμαστώ για τον πολιτισμό.. για την φασαρία  στους δρόμους.. για τις πολύχρωμες εικόνες και τα φωτισμένα μπαράκια που με καλούν για άλλο ένα ποτό.. αλλά ας περιμένουν όλα.. έξω αυτήν την στιγμή ένα χειμωνιάτικο κάλεσμα.. μια εικόνα του χειμώνα με κάνει να καθαρίζω από κάθε μου σκέψη..

Ένα Prince από τα κομμένα ταιριάζει απόλυτα με τις πρώτες τζούρες από το ουίσκι.. ταιριάζει απόλυτα με το κρύο αεράκι που χαϊδεύει το κορμί μου.. ταιριάζει απόλυτα με το γκρίζο τοπίο που απλώνεται μπροστά μου λες και είναι βγαλμένο από ψυχεδελική ταινία του ΄70.. και αυτή η σιωπή.. καθάρια φωνάζει μέσα μου..

Ένας αναστεναγμός συνοδεύει μια βαθιά αναπνοή.. μια γερή τζούρα καπνού.. συνοδεύει τις τελευταίες στάλες του ποτού..

Θεέ μου πόσο μικρός αισθάνομαι.. πόσο αδύναμος νιώθω αυτήν την στιγμή.. τα μάτια μου κλείνουν και ένα αίσθημα ζεστασιάς με περικλείει.. αισθάνομαι στην γυμνή μου πλάτη την παρουσία της..

– Αγάπη μου τι κάνεις ακόμα να ετοιμαστείς;

– Τώρα έρχομαι.

– Έλα θα αργήσουμε μας περιμένουν..

Ένα χαμόγελο προδίδει την παρουσία σου και χαλάει την σιωπή μου.. ήρθε η ώρα να ετοιμαστώ..

2 thoughts on “Η εικόνα του χειμώνα.

  1. ειδα την εικονα αυτη που περιγραφεις στο τελος, το χαμογελο που χαλαει τη σιωπή….
    ηρθε η ωρα να ετοιμαστεις γιατι ξκινησες να την σκεφτεσαι.. θέλεις να βγεις για να την ξεχασεις..

    Μου αρέσει!

  2. Είμαι που είμαι ..χαλια …το διάβασα και’αυτο…..με αποτελείωσε….
    τελικά το γράψιμο σου…η που θα με φτιάξει …η που θα με ρίξει στα πατώματα
    ..πολύ ψυχή ρε φίλε

    Μου αρέσει!

Σχόλια:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s